Gülşen Mete, henüz 12 yaşındayken Anadolu'nun o sıcak bağrından kopup İsveç'e adım attığında, yanında sadece çocukluk umutlarını değil, aynı zamanda memleketinin tarifsiz özlemini de götürmüştü. Tam 51 yıldır gurbet ellerde kök salan yazar, bir anaokulu öğretmeni olarak yıllarca binlerce masum çocuğun hayatına şefkatle dokunurken; kendi içindeki o anavatan hasreti çeken kız çocuğunun sesini ise hep mısralarında yaşattı.

Kuzey ışıklarının altında geçen 51 uzun yıl boyunca, ruhundaki Anadolu sıcaklığı ile gurbetin o ince burukluğu birleşerek eşsiz bir şiir pınarına dönüştü. Onun dizelerinde sadece bir kadının aşka dair hisleri değil, aynı zamanda köklerinden binlerce kilometre uzakta kalmış bir kalbin, yarım asırlık sabrının ve yaşanmışlıklarının en saf hâli yankılanır.